Sadhana Thanks from Haiti

Een eco-gemeenschap in Zuid-India, een oase van evergreen boombeginsels, hutten en composttoiletten in de roodvoetwoestijn, een ethisch internationaal project vol veganisten dat een duurzame levensstijl in de praktijk brengt Er zijn vele manieren waarop je Sadhana Forest kan beschrijven. Voor mij, een wereldwinkelvrijwilligster die voor mijn veldwerk Culturele en Sociale Anthropologie zes weken in Sadhana Forest in Auroville doorbracht, was het een herademing, een utopia die ondanks het haast onmogelijke karakter al zes jaar overleeft; groeit en nu haar wortels uitstrekt naar Haita, met de hulp van Wereldwinkel VU.



Sadhana Forest heeft als logo 'A Forest to Grow People'. Wat op het eerste gezicht lijkt op een herbebossingsproject met in- en uitstromende internationale vrijwilligers, blijkt een veel diepere indruk te maken wanneer je een paar dagen in Sadhana doorbrengt. Ik leerde er in een gemeenschap en als een gemeenschap leven: de collectieve maaltijden in kleermakerszit in een cirkel op de vloer van de hoofdhut, de ochtendenergieliedjes bij zonsopgang, de motivatie van iedereen om duurzaam en bewust te leven, geen dierlijke producten, geen suiker of suikerriet van slavenplantages, geen unfaire verwerkte producten vol kleur- en bewaarmiddelen, geen drugs en geen geld... De vrijwilligersshiften bracht ik door in de keuken onder het muggennet. Elektriciteit (van de zonnepanelen) was er alleen tussen 2 en 4, maar dat kon ons niet deren. Ook water ging niet door een energieverslindend pompsysteem, maar pompten we met de hand in emmertjes, maaltijden verwarmden we in grote potten op houtzuinige stoofkachels. Wat we klaarmaakten kwam volledig van lokale, eerlijk (door donaties) betaalde (of geruilde) producten om Indische bioboeren een steuntje in de rug te geven.



Ik herinner me nog dat Aviram, die het project zes jaar geleden oprichten met zijn vrouw en dochtertjes, de hut binnenkwam met de welgekende 'announcement' groet. De aardbeving in Haite lag een week achter ons en bracht herinneringen naar boven aan de tsunami, die ook in Auroville grote schade toebracht. Aviram had net een mail gekregen uit Santa Domingo van een professor die over Sadhana Forest had gehoord en geloofde dat een project als Sadhana ideaal zou zijn om Haiti en diens armste inwoners zelfvoorzienend te maken in tijden van natuurrampen. De aardbeving in februari was niet de grootste reden voor het massale dodental. Nee, het feit dat de bevolking achterbleef zonder elektriciteit, water, voedsel en onderdak zorgde voor het droeve lot van veel te veel slachtoffers. Een gemeenschap die niet afhankelijk is van een fragiele infrastructuur zou veel minder van deze gevolgen ondervinden en dus makkelijker in staat zijn levensbedreigende rampen te overleven. Aviram sprak vol begeestering, ook al besefte hij dat uit het niets een nieuw Sadhana Forest uit de grond stampen, en dat aan de andere kant van de wereld, geen sinecure zou worden, zeker in de wetenschap dat een nieuwe aardbeving om de hoek kwam gluren met een grijnzende schaal van richter. Hij, noch een team van vrijwilligers die zich rond hem schaarde, lieten zich niet ontmoedigen en besloten het te proberen. Een spoedjacht naar materiaal, internationale steun en vrijwilligers volgde. Dat was het moment dat ik, vanuit Sadhana Forest, een beroep deed op de Wereldwinkel VU, die prompt een geslaagde Smoothieful Day organiseerde waarvan de volledige opbrengst (en zelfs een beetje meer) van 250 euro naar Sadhana Haiti ging.



Ondertussen is de tienkoppige groep van vrijwilligers uit Finland, India, Australia, VS, Engeland en Israel al een maand in Haiti. Zij werken samen met een organizatie met de naam Amurtel die zich al 20 jaar met ontwikkelingshulp in Haiti bezighoudt. Veel van hun werk focust op onderwijs en emancipatie. De afgelopen maand zijn ze volop aan de slag gegaan met het eerste en belangrijkste onderdeel van het project: waterconservatie, een magische manier om van een droog land vruchtbaar te maken. Net als in Sadhana Forest India vangen ze door middel van handgegraven grachten en dijkjes regenwater op dat langzaamaan een schijnbaar nutteloos stukje land omtovert tot een bos/moestuin! De Wereldwinkel donatie is goed besteed!

Wie meer wil lezen over Sadhana Forest en het Haiti project kan terecht op
www.sadhanaforest.org

-- Veerle Vrindts

Beste lezers,

Met plezier & overtuiging voldoe ik aan het verzoek deze oproep te verspreiden. Ik heb zelf ook getekend. Stop Wilders!

TEKEN DE PETITIE TEGEN PVV-STANDPUNTEN.

Laat zien dat je het niet eens bent met de ideeën van PVV-leider Wilders zoals het uitzetten van "tientallen miljoenen" Europese moslims of de invoering van een "kopvoddentax". Teken de petitie tegen de intolerante en discriminerende standpunten van de PVV.

Al 15.000 mensen hebben getekend. Beken ook kleur! Ga naar:
http://www.nederlandbekentkleur.nl/petitie.html

--Pablo Moleman

P.S. En een overheerlijk multiculti Marokkaans receptje erbij ;)

Smoothieful Day (II)

Opbrengst: 150 euro!








Foto's: rbbmr.nl

Binnenkort een blog over het exacte project waar het geld naar toe gaat.

--Pablo Moleman

Smoothieful Day (I)

Fairtrade (vegan) smoothies, €1,50 p.s., waarvan de winst naar Haïti zal gaan. Komt allen 17 februari, tussen 11.00 en 16.00, naar Wereldwinkel VU! Zie hieronder de aankondiging. Na afloop volgt een uitgebreidere blog :)


Kreeg trouwens last van een mild Pygmalion complex tijdens het maken van de tekening. Oh my God, is she smoothieful!

-- Pablo Moleman

Banana pancakes

Tot 16 maart kunnen nog recepten worden ingestuurd voor de 'food fight' van Fairfood. Als je een lekker fairtrade recept weet, zend hem dan in met foto's en/of film en maak kans op o.a. kookboeken en een fairtrade diner! Zie www.fairflavours.org. Hieronder mijn eigen inzending.

Veganistische bananenpannenkoekjes met blueberries
Het is woensdagochtend. Het regent buiten ossenkloten. Binnen is het warm en droog. Je doet alsof het weekend is en bakt bananenpannenkoekjes voor je vriend of vriendin, à la Jack Johnson. Of lekker voor jezelf. Wie wil dat nou niet? We can pretend it all the time! :) En opdat de hele wereld, mens, dier, rijk, arm, kan meegenieten, is dit recept ook nog eens zo verantwoord als ik weet niet wat.




Muziek: Jack Johnson

* 800 mL Sojamelk (bananensmaak)
* 450 gram bloem
* Max Havelaar bananen, naar smaak toevoegen
(niet echt nodig, vanwege de sojamelk die al echte banaan bevat)
* 3 el zonnebloemolie (eco)
* Zout
* Bruine suiker (fairtrade)
* Bakpoeder
* Blueberries of ander fruit

Gewoon alles bij elkaar mikken, zoals in het filmpje. En goed roeren tot de klontjes eruit zijn. De exacte verhoudingen van de ingrediënten kun je een beetje variëren, je kunt ook makkelijk vóór het bakken het beslag proeven, want er zit geen rauw ei o.i.d. in. Dan weet je of er meer suiker of zout in moet. Wees vooral lekker scheutig met de sojamelk, anders kunnen de pannenkoekjes droog worden. Het worden enigzins dikke pannenkoekjes, zoals ze ze in Amerika eten bij het ontbijt, niet dun zoals onze Hollandsche maaltijdpannenkoeken. Je kunt daarom beter een klein pannetje gebruiken.

En dan garneren met blueberries (mijn zwakte) of als je het helemáál goed wilt doen, seizoensvruchten van Ne'erlandse bodem.

-- Pablo Moleman

Of Camels, Sahrawi and fossil-necklaces or…just a beautiful tale

Working at a fair-trade shop can make you smile once in a while. Most of the time we sell products, previously purchased at a distributer. We know, somewhere in the world they have been sold at fair conditions and that’s where the story ends. But sometimes it gets personal.

Fossils at a University

Walking through the cold building of the Free University of Amsterdam you might stumble upon own little fair-trade shop, standing there like a warm campfire in the middle of a gray and busy street – a stress-free bubble. Entering, a variety of products will catch your attention like banana beers or woody cups, loads of greeting cards and delicious chocolate – all fairly traded. But now there is one new product that is particularly interesting, especially unique and personal. On a table next to some present packages you will find fossils, little creatures that some tens of millions of years ago used to be alive diving through the ancient sea. Now they can be worn as necklaces.
A beautiful thing that might soon be hanging around your neck there, sure, but knowing how this former life, now frozen in a stone, could make its way into the basement of some university in Amsterdam might be considered even more special.
The Sahara is often seen as this yellow and hostile part of the map. In our minds it is lifeless. Well the fact is: it is absolutely not. (Outside of this beautiful scenery when once in a while some rain falls on the dry land.) People are regularly crossing the eternal sands. For them their camels are a crucial part of life. They give milk and transport their goods. Without these astonishing animals that evolution has equipped with a unique water storage system, the Sahrawi would be in difficulties. Ironically enough a new virus, transmitted by a kind of mosquitoes is threatening to dramatically reduce the camel population at the moment. But there is hope. A vaccination has been developed that can save them; unfortunately at a (converted) price of 50€.

Some necklaces for the camels

Here the story comes full circle: the Sahara is a great place to find fossils. And you guessed it: Sahrawi women transform them into exactly those necklaces some of you are already wearing. So far our little fair-trade shop has bought two packages of 50 € each from the Sahara nomads and we are currently reselling them at a price of 6.50€. In other words: because here in Amsterdam more people walk around with unique fossils around their necks, in the Sahara two more camels will, well, continue to walk around.

The symbolic camel
You might think that these two animals are not a big achievement, that it is a minor impact compared to all the problems this world is facing. Here is why I think it still is important.
We should never forget the fate of the individual in our ambitious struggle to save the world. We will never be able to save all humans or animals, obviously. But this is not the mission. I think if you ask the camels and their owners they will be thankful. That is something to be considered, right?
And well… if anything…it made us smile.

David Hiss

De opdracht van Sinterklaas

In mijn schoen trof ik vanochtend een brief van Sint Nicolaas, die mij vroeg dit gedicht voor hem op YouTube te zetten. "In dit gedicht" schreef hij, "uit ik mijn ongenoegen over het egocentrisme, de hebberigheid en het kortetermijndenken die hebben geleid tot de economische crisis." Ik zie het als een grote eer aan dit verzoek van de Sint te voldoen.



P.S. Voor uitgeschreven tekst, zie de pagina op YouTube.

--Pablo Moleman